OVER HET AUC

Alkmaar onderhoudt stedenbanden met 5 Europese steden. De contacten met Bath zijn ontstaan aan het einde van de Tweede Wereldoorlog, daarna zijn er nog 4 steden bijgekomen.

Het AUC (Alkmaars Uitwisselings Comité) heeft als taak het coördineren, stimuleren en subsidiëren van uitwisselingen tussen Alkmaar en haar zustersteden Bath, Darmstadt, Troyes, Tata en Bergama.

Jaarlijks vinden er circa vijftig uitwisselingen plaats, waarbij ongeveer 1.000 mensen betrokken zijn.

DE STEDEN ZIJN DICHTERBIJ GEKOMEN,
DE MENSEN OOK


Uitwisselingen 2023
  • Januari
  • Een groep van 12 leerlingen van het PCC Alkmaar brengt een bezoek aan de Georg Büchner Schule in Darmstadt in het kader van het internationale uitwisselingsproject met als thema: No time to waste!
  • Februari/juli
  • Een studente uit Troyes verblijft in Alkmaar om aan InHolland Hogeschool te studeren
  • 26 feb. - 1 maart
  • Het Regionaal Jeugdorkest van Artiance brengt een bezoek aan Bath in het kader van het project Friends in Music
  • Maart
  • Studenten van de Hogeschool Darmstadt brengen o.a. een bezoek aan Alkmaar aangaande duurzame verkeersstromen
  • April
  • Randers organiseert ter gelegenheid van haar 50-jarig jubileum een judotoernooi met judoka’s uit de zustersteden uit. Men verwacht op voorhand al interesse uit Bath, Troyes en

OVER DE OORSPRONG VAN INTERNATIONALE STEDENUITWISSELING EN EEN STRAATORGELTJE

In Alkmaar, op de hoek van de Bierkade en de Keizerstraat staat een klein pand met een eenvoudige bakstenen klokgevel uit het einde van de 18de eeuw. Dit ogenschijnlijk simpele pandje is in feite de bakermat van de internationale stedenuitwisseling. Ten tijde van het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog woont hier de familie Prins in Alkmaar. Vader Isaak en moeder Rosette blijven hier wonen tot 5 maart 1942, de dag waarop zij Alkmaar moeten verlaten. Dochter Rosa Prins, die in 1936 met Herbert Cecil Tobin (een Engelse redacteur) is getrouwd, vertrekt in 1939 naar Engeland en uiteindelijk vestigen zij zich in Bath. AIs de Duitsers het jaar daarop Nederland bezetten, vlucht zoon Eli Prins met een vissersschip uit de IJmuidense haven (de Jonge Jochem, gecharterd door Goudsmit, directeur van de Bijenkorf).

In Engeland aangekomen zoekt Eli Prins zijn zus op. Hier richt hij zich tot de plaatselijke Rotaryclub met het verzoek iets voor de hulpeloze mensen in Alkmaar te doen. Vervolgens wordt met een klein straatorgeltje voor dit goede doel geld en goederen ingezameld (ruim 1000 Engelse pond). Niet veel later gingen Bath en Alkmaar een vriendschapsband aan. Dit feit wordt gezien als het eerste internationale stedencontact. Het orgeltje is na de oorlog naar Alkmaar verhuisd. Het staat nu, na een restauratie in Bath, in de Grote Kerk in Alkmaar. Op 11 augustus keert het orgeltje terug naar de hal van het stadhuis. Alkmaar en Bath zijn nog steeds zustersteden. De film die is gemaakt over deze bijzondere stedenband kunt u hieronder bekijken.