Per vliegtuig, auto, trein en zelfs fiets arriveerden leden van Badmintonclub Poona op 18 september in Bath. Voor de 22ste keer sinds 1989 hielden we, ditmaal in Bath, een uitwisselingsweekend met leden van de Bath Sports Centre Badmintonclub. Voor de meesten was het een weerzien met vrienden, voor enkelen de eerste keer.
Het programma was, zoals altijd, geheim tot het laatste moment. Alleen zeker was dat er – hoe kan het ook anders – een badmintontoernooi zou zijn. Daaromheen was ook deze keer een verrassend geheel gecomponeerd. Omdat de stedenband tussen Alkmaar en Bath dit jaar 80 jaar bestaat, lag daar het zwaartepunt. Victoriapark en Alkmaar Garden, waar de stedenband het duidelijkst zichtbaar is, werden bezocht.
Indrukwekkend hoogtepunt van het weekeinde was de wandeling op zaterdagochtend door de binnenstad van Bath langs plekken die een rol hebben gespeeld in de totstandkoming van de stedenband tussen Bath en Alkmaar in 1945. Chris Davies, de voorzitter van de Bath Alkmaar Twinning Association (BATA, tegenhanger van het AUC), vertolkte met verve de rol van gids/verteller. Over de joodse Eli Prins, die in de eerste oorlogsdagen uit Alkmaar ontsnapte en in Bath terechtkwam omdat zijn zus daar woonde met haar Engelse echtgenoot. Eli werd snel een bekende inwoner; hij gaf lezingen over Alkmaar en over de noden van zijn voormalige stadgenoten. Hij deed dat zo indringend dat de Rotary in Bath besloot een actie voor de Alkmaarders op touw te zetten. Bath zelf was overigens in april 1942 drie dagen achtereen door de Duitsers gebombardeerd, uit wraak voor het geallieerde bombardement op Lübeck.
Chris Davies omschreef, staande voor het huis van Prins, de actie als een handreiking van mensen die nauwelijks iets hebben, aan mensen die helemaal niets meer hebben. De inwoners van Bath brachten naar huidige maatstaven gerekend ongeveer 350.000 euro aan geld en goederen bijeen. Een aantal van ons kende dat verhaal, anderen hoorden het voor het eerst. Maar het raakte iedereen. Links en rechts werden traantjes weggepinkt, ook door verteller Chris. Allemaal, onze Engelse vrienden en wij, beseften dat dit verhaal van medemenselijkheid niets aan waarde en actualiteit heeft verloren, juist gezien de huidige ontwikkelingen op ons eigen continent.
Dit maakt ook dat het verhaal van Eli Prins, uit Alkmaar, en Bath ver uitstijgt boven zijn persoonlijke geschiedenis.

